بدون عنوان

مادرانه نگاهش میکنی که نه ! عاشقانه تماشایش میکنی ... با چشم خریدارانه ومشتاق .... از ان حالتهایی که از مادر بودن به خودت می بالی و به مادرانه گی ات رشک می بری !.... نه به خاطر اینکه فکر میکنی مادر یه کوچولوی فوق العاده ای !.... نه به خاطر اینکه شکر گذاری ..... بلکه به خاطر اینکه هنوز وقت داریم برای ساختن فرداهای نیامده اش ، اینکه طفلک هنوز فرصت بچگی کردن دارد و ما با خیال راحت میتوانیم به نیاز ها و دغدغه های فردایش فکر کنیم ، پرداختن به دلخواسته هایی که برایمان مهم است و واقعیتهایی که دوست نداریم هیچ وقت تجربه کردنشان را بیاموزد !..... شاید اکنون وقت فکر کردن و راه درست را انتخاب کردن را داشته باشیم و فردا نه