از زمين خوردن نترس...

از ترس افتادنت،

از ترس آسيب ديدنت،

از ترس ترسيدنت.

اما تو نترس عزيزم،قدم پشت قدم بردار و به طرفم بيا، كه دست هايي باز، كمي اون طرف تر، فقط چند قدم جلوتر، منتظر به آغوش كشيدنت ايستادن.

بار اول نيست كه اين اطمينان و استقامت رو تو چشمات ميبينم،

بار اول نيست كه اين همه پشتكار رو تحسين ميكنم.

پس از زمين خوردن نترس و قدم بردار.

اين گام هاي طلايي اولين درس زندگي رو بهت ميدن؛ از زمين خوردن نترس

قدم بردار و جلو بيا، زمين بخور و دوباره بلند شو.

نترس كه بعد از هر بار زمين خوردن، دوباره محكم تر و مطمئن تر  بلند مي شي و مي ايستي، شك نكن.