اتمام مرخصی

روزهای سخت همراه با شیرینی بزرگ شدنت را پشت سر گذاشتیم.یادم نرفته از مادر مهربانم که تمام زحمات النا رو به دوش کشیده بود نهایت تشکر را داشته باشم.

النا دخترم بزرگ که شدی هیچوقت مامان جون را اذیت نکن,دلش رو نشکن .اون بیشتر از من برای تو زحمت کشیده چرا که از کسالت تو ,دل دردهای تو اشک نریخته.تو برای مامان بزرگ هدیه ای بسیار زیبا بودی.

١٠سال بعد اون زمانی است که تو بیشتر از من که دخترش هستم به او ارامش خواهی داد.تنها خواهشم از تو اینه که همیشه مواظبش باش چونکه الان اون از تو نگهداری میکنه.

روزا سپری شدند و من بر گشتم اداره.روز اول با گریه شروع کردم.زمان هم نامردی میکردو من تنها ارزوم اتمام ساعت کاری بود.اخه نازم من ٩ ساعت بدون وجود تو نمیدانستم چکار کنم؟ا

تنها دلگرمی من صدای نفسهات تو گوشی تلفن بود  که مامان جون گوشی رو میداددستت تا این جوری عقده بی تو بودن کمی شکسته بشه.نازنین دخترم به یاد داشته باش که من دنیا دنیا دوستت دارم.

اینا هم چند تا عکس از اون موقع که ساعت ٦:٠٠صبح امادهات میکردم بری پیش مامان جون.