نخستین گامها به سوی فردا

نخستین گامها به سوی فردا

دختر نازم،النايم

ساعت 15:20 روز پنجشنبه13  مرداد ماه 1390 در خونه مامان جون اولين گامهايت را برداشتي.

من و مامان جون اينقدر ذوق زده شديم كه هورا گويان دست زديم و دست زديم.  

   اينقدر خوشحال شديم كه نگو و از آن موقع تا به حال نازم كم و بيش تك قدمهايي برمي داري.

عزيز دلم

راهي كه در پيش روي توست پر از فراز و نشيب و پستي و بلنديست،پس گامهايت را بلند و استواربردار.

در اين راه گه سهل و گه دشوار موانعي هم هست كه اگر به خود و خداي خود اعتماد داشته باشي به آساني آنها را پشت سر خواهي گذاشت.

يكدانه ام

جاده زندگي پر از پيروزي و ناكاميست ،از پيروزيها مغرور و از شكستها مايوس مشو.غرور اگر بي اندازه و بيجا باشد تو را  زمين خواهد زد و نا اميدي از تو انساني سرخورده و پژمرده خواهد ساخت.

جگر پاره ام

هر شكست مي تواند يك پيروزي بسازد اگر تو بخواهي.پس همواره و در همه حال تلاش كن و هيچگاه و هيچوقت و هيچ جا دست از تلاش و كوشش برندار.از تمام فرصتها نهايت استفاده را ببر و  با اتكا به اراده خويش و با ياري خداوند به سوي آينده ات گام بردار.

دنيا در دستان توست و آينده پيش رويت.زيبا بسازشان

                              نخستين گامهايت به سوي فردا مبارك