LAÇIN ELENA

النای آزاد من مادر که می‌شوی گاهی دلت می‌گیرد. گاه بی‌اختیار اشک میریزی و چون مادری وقتی همه خوابند گریه می‌کنی … دلت می‌خواهد همه تاجهای افتخار مادر بودن را به کناری بگذاری و خودت راه نگاه کنی گاهی خالی می‌شوی از همه خنده‌ها، گاهی دلت فقط یک جاده می‌خواهد که بروی اما نمی‌دانی کجا؟ و چرا؟ گاهی حتی آزاد نیستی که فکر کنی، که بسازی، بنویسی و دلت می‌گیرد و تو سوال می‌کنی و من هیچ نمی‌گویم و تو اصرار می‌کنی و من … دلم می‌گیرد وقتی از تو فرار می‌کنم و دلم پیش توست، نمی‌دانی چقدر دردناک است رها کردن دست کوچکی که می‌دانی چند ...

      به وبلاگ دخترم النا آوای زندگی خوش آمدید برای ورود به مجله اینترنتی قاصدک روی آدرس زیر کلیک فرمایید www.koodakane.niniweblog.com ...

نمی دونم کی و کجا و در حق چه کسی یه کار خوب انجام دادم که خدا یادش موند و من رو لایق این همه خوشبختی دونست ..   که یه روزی یه فرشته آسمونی رو فرستاد رو زمین تا شیرینی همه لحطات من بشه .. هستی عزیزم ..الان ١٨ ماهه  که لحطه به لحظه در کنارمی ............. دوستت دارم نازنینم و از خدا می خوام هیچ وقت تنهات نزاره وقتی خدا رو داری همه چی داری خــــــدا یا هزاران هزار بار ازت ممنوم که شورهنگ و النا رو به من دادی .. خودت حافظشون   ...

دیروز یکی از بهترین لحظات رو با رها کوچولو داشتم و گفتم برای اینکه تو خاطرم بمونه درباره دیروز بنویسم. این روزها که الناای ما ناز کردنها و بلبل زبونی بچه گانه اش  رو شروع کرده دوره جدیدی از لذت بردن من و بابای النااز پدر و مادر بودن شروع شده. از بیان شیرین کلمات و البته اشتباه‌های لغتی که بسیار دوست داشتنیه  چند لحظه میخکوب می‌کنه. گاهی برای خودش به موبایل جمله می‌سازه و گاهی به زبون خودش حرف می‌زنه و بعضی اوقات من رو وادار می‌کنه تا هرچی اون میگه من انجام بدم. دراین بین رشد عاطفی الناهم در حرکاتش مشهوده و من امروز یکی از ناب‌ترین تجربه‌هام رو با رها داشتم. مشغول انجام کار ...

النای کوچک من این روزها با تو بودن آنقدر خوب و زیباست که هرلحظه‌اش را می‌بلعم دخترک نوپای دیروز، پابپای من در خیابان‌های برف گرفته شهر قدم می‌زند و با هم از نقاشی روی دیوارها تا چاله‌های آب شعر می‌سازیم باور انسانی عظیم نهفته در ظاهر کوچکت این روزها واقعی‌تر است گاهی از تو فاصله می‌گیرم و تو را در دنیایی که هر تکه‌اش معماییست جذاب نظاره می‌کنم زمین می‌خوری و باهم از درد جسم حرف می‌زنیم، اما باز هم آزادی که بدوی درخت را لمس می‌کنیم و تفاوت دیوار را با برگ‌ها حس می‌کنیم گاهی در آغوشت می‌گیرم و روحمان در هم فرو می‌رود و آنوقت درونم...

دخترک کوچک نگاه کن، زندگی ما رود روانیست زلال پیچیده در جنگلی انبوه می‌رود، تاب می‌خورد، شتاب می‌گیرد و گاه آرام در خود فرو می‌رود نگاه کن دخترک برگهای پژمرده را که چگونه به درونمان رسوخ می‌کنند! دست من و تو نیست این سرنوشت ماست آغوشت را برای آنها هم باز کن، همه این برگ‌های زرد و مرده درس‌های خداست. برای من برای تو و برای همه آنها که جریان دارند نگذار حظورشان ریزش تو را کُند کند، ببرشان بگذار درونت به آرامی غرق شده هیچ اثری از ایشان نماند النای مهربان و صمیمی، بزرگ می‌شوی و گاهی قصه رودخانه‌های دیگر را می‌شنوی… قصه شاخه‌های تنومندی که راهشان را سد ...

  ني ني كوچولوي مامان حالا ديگه يك دخترك دوست داشتني، شيرين زبون، شاد و بازيگوش شده. مرسي فرشته كوچولوي مامان براي همه روزها، شبها و خاطرات قشنگي كه بهمون هدیه دادی. من و بابا خيلي دوستت داريم و بهت افتخار مي كنيم . ...